Geçtiğimiz günlerde her zamanki stilimden farklı olarak sürrealist kompozit bir fotoğraf düzenlemesi yaptım.
Bu teknikle oluşturulmuş, özenli bir işleme tekniği kullanılmış olan fotoğraflara bakmak çok hoşuma gidiyor, özellikle de anlattığı kavram veya hikaye ilgimi çektiğinde. Ben de bu kez bakmak yerine kendim bir tane oluşturdum.
Aslında bu düzenlemeyi yapmak, temalı bir fotoğraf yarışması için aklıma gelen bir fikir olmuştu ama daha sonra bu fotoğrafı kullanmaktan vazgeçtim.
Bu fotoğraf üç ana katmandan oluşuyor. Bir tanesi kendi çektiğim oto portrem, diğer ikisi de aynı fotoğrafın farklı boyutlarda kesilerek düzenlenmiş hali.
Konusu ise kendimize koyduğumuz bariyerler ve etrafımızdaki güzellikleri o bariyerleri kaldırdığımız zaman görebileceğimiz.
Bu tür fotoğraflarda renk ve doku geçişleri ve iç içe yerleştirmelerin uyumu fotoğrafta bütünlük sağlıyor. Bu nedenle küçük fotoğrafı yerleştirirken uyumlu olmasına çok dikkat ettim. Küçük fotoğrafın ön planındaki denizdeki taşlar ve kenardaki kayalar, saçlar ve boyun genişliğiyle uyumlu bir desen oluşturuyor ve tam olarak yerleşiyor.
Yerleştirmeyi yaptıktan sonra ise tıpkı bir ressamın yaptığı son dokunuşlar gibi, katman geçişlerinin pürüzsüz olması için fotoğrafın üzerinde ince ayarlar yapma kısmına geçtim. Özenle ve ince işlenmiş bir şekilde yaptığım birkaç alternatif sonunda bu versiyonla tamamlamaya karar verdim.
Fotoğraf düzenlemeyi çok sevdiğim için tüm bu prosesten ayrı bir keyif aldım.
Bir sonraki yazımda görüşmek üzere, sevgiler…
